Stel je voor: een wit strand dat doorloopt in een blauwe zee. Hier en daar zie je een klein houten bootje kabbelen zonder enige zorg of haast. De enige schaduw die er is wordt veroorzaakt door een rij met grote met kokosnoten gevulde palmbomen. Heb je het beeld voor je? Ja? Welkom in mijn achtertuin! Voordat ik in dit adembenemende Tanzania aankwam had ik nog een aantal leuke dagen in Kenia voor de boeg. Vorige week maandag kwam er een locale man vertellen over het maken van papier van olifantenpoep. Na een onverstaanbaar praatje was het dan aan ons om onze olifantenpoepskills te showen. Dit eindigde uiteindelijk in een mini olifantenpoepgevecht en ik stonk daarna zo erg dat zelfs de malariamuggen met een grote boog om me heen vlogen haha. Woensdag was het dan zover: safari! Na wat gebruikelijke technische problemen met de truck, kwamen we aan in Tsavo national park. Na twintig minute met de vraag ‘Slapen de dieren nog?’  te hebben gezeten, kwamen daar lanzamerhand de dieren aanlopen: olifanten, giraffes, bavianen, buffalo’s, schattige wilde zwijntjes, zebra’s en jawel zelfs een cheetah! Het was heel mooi en heel gaaf om al die dierenfamilies rond te zien banjeren en best raar om je voor te stellen dat ze hier gewoon wonen en niet neergezet zijn als attractie. Na afscheid te hebben genomen van mijn nieuwe Keniaanse vrienden was het dan tijd om naar Tanzania te verhuizen. Na de nodige paspoortcontroles kwamen we aan in ons nieuwe ‘kamp’. We hebben een eigen huis en je hoeft alleen maar een stenen trap af te lopen en dan bevind je je al op het strand, heel relaxed! Deze week hadden we als doel om het dorpskeukentje af te maken. Er stond al een skelet van takken en het begin van het dak. Aan ons de taak om het af te maken. Met behulp van zand en water werd het ‘cement’ gemaakt dat we vervolgens letterlijk op de muur moesten gooien. Mijn hand-oog coordinatie is goed getraind, dus op drie oktober ben ik alleen nog maar bij de ballengooikraam te vinden! Gister konden we dan toch echt zeggen dat de keuken af is en het ziet er goed uit. Onze namen staan erop geschreven en kan niet wachten om de mama’s van het dorp er voor het eerst erin te zien koken! Gisteren was een speciale dag hier in het dorpje. Een van de meisjes van het dorp ging met een twintig jaar oudere man trouwen. De bruid zat voor twee maanden traditiegetrouw in een kamer opgesloten te wachten op deze dag. Heel raar om die cultuurverschillen te zien! In de middag hadden alle meisjes uit onze groep de eer om de mama’s te helpen met koken. Gekleed in Afrikaanse doeken hielpen we met de viezigheid tussen de rijstkorrels vandaan te plukken en met het schillen van de aardappels. Het was echt heel bijzonder om mee te maken; zittend tussen vijftig opgedirkte vrouwen die de hele tijd door een microfoon heen zit te blerren en uiteindelijk van een paar mama’s de locale danspasjes geleerd! We ware nook uitgenodigd om ‘s avonds met de locals mee te feesten en dus daargingen we: op een playlist van in total drie liedjes dansend met de locale bevolking en de kinderen. Echt heel gaaf en bijzonder dat ik erbij mocht zijn! De leiding had gisteren een verrassing voor ons. Dit weekend mogen we doorbrengen op een campside dat aan de ligt en een zwembad heft, heel chill! Al het eten is inclusief dus de ene pizza na de andere brownie wordt opgegeten, een paradijs! Maar het allerbeste is toch echt wel de WARME douche na vijf weken een koude drup op je rug! J Morgen lekker snorkelen bij een eilandje in de zee en dan volgende week weer hard aan het werk. Ik vermaak me nog wel even! Dikke Afrikaanse kus, Lotte   Oh nu geen foto’s want de tijd is bijna om en ik moet haasten en de man die hier werkt is heeeel eng!!